شعر پفکی

محمد کسایی — 2009-01-19T04:18:14+01:00

ورزشی

استقلال اینقدر توخودت ننال پیروزی چقدر تو خوب و نازی

گل زدن به پیروزی محال پکوندی استقلال رو تو بازی

برو تو زمینت ینجه بکار چون هم بازیکن سازی

کردی با پرسپولیس بازی و هم تو عظمت درازی

باختی و ما شدیم راضی هستی دشمن ناصر حجازی

اخه تو چقدر می بازی که استقلال رو محکم گرفتی یه گازی

خیلی هم زبون درازی واسه ایران هستی یه رازی

پس تو به چیت می نازی که همه میگن خوشبختی سازی

اقتصادی

چقدر بی فرهنگ داریم میبینی چه شهری شده

یه عالمه خنگ داریم؟ چه دنگ و فنگی شده

ادم خوبمون کو؟ این شهر تهران ما

سر تیپ و سر هنگ داریم؟ تهران سنگی شده

به جای دارو و گلاب یکی که خیلی خوب بود

مشروب و سرنگ داریم حالا سرنگی شده

از بابا ها مامان ها بین پول و ارث و میراث

فقط دل تنگ داریم ببین چه جنگی شده

به جای ادم خوب من و تو و بقیه

ادم جفنگ داریم میبینیم تو تهران کی به کیه!

غیر آموزنده

استـــاد بخــدا که امتــحانت، سخــت بود

شاگــرد تو درتقــــلب هــم بــد بخــت بود

هرچــند که درس خوانـــده بــودم بسیـــار

از بابت افتادن این درس، خیالم تخت بود

از دست میان ترم ها شدم من حیرون

از نــمـــره‌ی امتــــحان آخـــر، گریــــــون

تا کی برسـد به آخــــر ایـــن بــــدبختی

تا داد زنم بلند بگویم: آخ جـــوووووووون

ای که درسی خوانده ای کاری بـکن

با تقــــلبها مـــــــرا یـــــــاری بــــــکن

امتحان دشوار و برگم هست سفید

تو جلـوگیری از این خـــــواری بــــکن